PhotoMuseum - 19th century photography

Bij daguerreotypie werd een gepolijste en met Jodide bewerkte verzilverd koperen plaat gebruikt als beelddrager. De plaat werd belicht in een houten kast met lens, de zogenaamde camera obscura. Deze belichte zilveren plaat leverde na blootstelling aan warme kwikdampen zeer contrastrijke positieve beelden. De beelden waren superieur aan alles daarvoor. Omdat er geen negatief werd gebruikt, was het niet mogelijk om meer afdrukken te maken. Een daguerreotypie is altijd uniek

De plaat is gevoelig voor beschadiging en verdamping en werd daarom aan de achterzijde verzegeld en voorzien van een verguld koperen lijstje, dat op haar beurt vaak weer werd opgeborgen in een bijzonder etui. Vaak zijn deze etuis van hout, bedekt met in leer of linnen geperste motieven, maar ook werd gebruikt gemaakt van caoutchouc, gutta percha of schellakl, de voorlopers van bakeliet en plastic. Het geheel maakt meestal een luxueuze en verzorgde indruk. Na 1860 werd de daguerreotypie in Nederland volledig verdrongen door andere, minder ongezonde technieken. Vanwege de prachtige beelden en unieke waarde, en de zeldzaamheid door de korte tijdspanne, zijn daguerreotypieen zeer gezocht.